Vintage LEICA Camera
GADGET
Vintage LEICA Camera
เปิดกรุ Leica กับนักสะสมกล้อง สกนธ์ กอบกุลบุญศิริ

new-cama2

Collector: สกนธ์ กอบกุลบุญศิริ
Occupation: Vintage Camera Collector/Dealer
Years Collecting: 10 ปี

EM: โดยธรรมชาติคนบ้ากล้องอย่างคุณ จะงัดของออกมาขายหรือเก็บในกรุมากกว่ากัน
ตอนแรกจะเก็บซะส่วนใหญ่ครับ แต่หลังๆ พอมีร้านเป็นของตัวเอง ก็เอาออกมาขายบ้าง ผมมีชิ้นในฝันที่ผมอยากได้สุดๆ ในคอลเล็กชั่นส่วนตัวของผมอยู่แล้ว จึงไม่รู้สึกว่าต้องหาหรือเก็บเพิ่ม เมื่อเจออะไรหายากๆ ก็จะแบ่งขายให้ลูกค้าครับ

EM: อะไรจุดประกายให้คุณหลง Leica
เดิมทีผมชอบถ่ายรูปมาก่อน ตั้งแต่สมัยเรียนมัธยม ผมก็ใช้กล้อง DSLR ทั่วไปมาตลอด ไม่เคยคิดเลยว่าวันหนึ่งจะใช้จับ Leica อยู่ดีๆ ก็มีโอกาส รุ่นพี่ที่รู้จักกันเห็นว่าผมคลุกคลีกับกล้อง จึงเอามาฝากให้ผมขาย ผมไม่ได้คิดหรอกว่ามันจะเป็นกล้องพิเศษอะไร จนวันที่เขาเอามาให้ดู ปรากฏว่ามันคือ Leica ผมอยากได้มันทันที จำได้ว่าตอนนั้นมีเงินเก็บอยู่ไม่มาก แต่ก็ขอซื้อเขาใช้เองดื้อๆ เลย ทั้งเซตนั้นผมรู้ว่าราคามันตกอยู่ที่ประมาณแสนนึง ผมพูดตรงๆ ไปเลยว่าผมมีเงินเก็บอยู่ทั้งตัวแค่ 5-6 หมื่นบาท ผมขอซื้อต่อได้ไหม? แกดันตอบกลับมาว่า “ผมได้ชุดนี้มาประมาณ 2 หมื่นกว่าบาทเอง ผมขอแค่นี้พอแล้วกัน” ผมจึงได้ Leica แบบ Dream Set ในราคาที่ถูกมากๆ และไม่มีวันที่จะได้อีกแล้ว (ในเซตนั้นมี กล้อง Leica M6 ‘Panda’ อีก 1 ตัว กับเลนส์ King Of Bokeh) มันคือชุดมาตรฐานที่สุดสำหรับคนที่กำลังจะเริ่มเล่น Leica เรื่องนี้เกิดขึ้นเมื่อ 8 ปีที่แล้ว

new-cama
Leica M6 ‘Panda’ กล้อง Leica ตัวแรกในคอลเล็กชั่นที่สกนธ์ไม่มีวันประกาศขาย

EM: ตอนนั้นคุณเป็นพ่อค้าดีเลอร์กล้องแล้ว
ยังครับ ผมเป็นแค่ยูสเซอร์ถ่ายเล่นไปเรื่อยๆ ถ่ายงานแต่งบ้าง งานรับปริญญาบ้าง ไม่เคยคิดว่าจะเอามาเป็นอาชีพขนาดนี้ แต่รู้ว่าตัวเองชอบกล้องฟิล์ม
และเริ่มมีความสนใจกล้อง Medium Format

EM: ช่างภาพที่คุณโปรดปรานที่สุด
ไม่มีครับ ผมไม่รู้สึกชอบงานใครเป็นพิเศษ ผมชอบการถ่ายรูปเพราะผมชอบถ่ายรูป ชอบใช้กล้อง ไม่ได้รู้หรอกว่ามันคือศิลปะหรืออะไรก็ตามแต่ครับ ผมดูงาน ไม่ได้ดูว่ามันคือใครถ่าย ผมชอบเป็นรูปๆ มากกว่า

EM: ถ้าอย่างนั้นคุณชอบคุณ ‘สไตล์’ ไหน
จริงๆ แต่แรกผมชอบรูปแลนด์สเคป ชอบดูและถ่ายแบบเลนส์ Wideๆ กว้างๆ แต่พอเราโต เทสต์เราก็เปลี่ยน มันโตตามผมไปด้วยแหละครับ ผมเลยชอบการถ่ายพอร์เทรต แต่พอมาตอนนี้ผมไม่ได้ชอบอะไรตายตัวแล้วละครับ ผมชอบการได้ถ่ายรูปทุกวันมากกว่า หรือไม่ก็สติลไลฟ์ ถ่ายของในชีวิตประจำวัน

EM: สำหรับคุณ ‘ฟิล์ม’ หรือ ‘ดิจิทัล’
ผมชอบฟิล์ม ผมว่าความสนุกของมันคือทุก Process ของฟิล์ม มันต้อง ‘รอ’ มันไม่ได้เลยทันทีทันใจแบบ ดิจิทัลผมรู้สึกทุกอย่างสมัยนี้มันเร็วไปเหลือเกิน การได้รอคอยอะไรสักคราวหนึ่ง ลุ้นกับผลลัพธ์ที่มันออกมานั้น สนุกและมีเสน่ห์ (ยิ้ม)

ติดตามเพิ่มเติมได้ในนิตยสารแอลเมนฉบับตุลาคม

เรื่อง : ณภัทร สุทธิธน
ภาพ : ก้อง พันธุมจินดา
http://www.ellementhailand.com/wp-content/uploads/2016/10/open-carama.jpg