FASHION
ของมือสองที่สร้างสไตล์ความเท่ฉบับเดียร์ ชัชพงษ์ อำภรรัตน์
หลากสไตล์หลายราคา

เดียร์-ชัชพงษ์ อำภรรัตน์ คือผู้ช่วยช่างภาพที่คนในวงการต่างยอมรับ จากคนกรุงเทพฯ ไปเติบโตที่เชียงใหม่ย่อมทำให้คาแรกเตอร์ของเดียร์แตกต่าง โดยเฉพาะการใส่ของมือสองได้เหมาะราวกับนั่นคือของมือหนึ่งจากตู้เสื้อผ้าของเขาเอง

มือสองจากสองมือ: ผมชอบของมือสอง เพราะสมัยเด็กๆ ของมือหนึ่งแพงมาก จ่ายไม่ไหว แต่เราก็ยังอยากได้ของแท้จึงลองหาของมือสองดูเพราะถูกกว่าครึ่งหนึ่ง ยิ่งตอนอยู่เชียงใหม่ช่วงมัธยมยิ่งหมกมุ่นอยู่กับของมือสองเข้าไปอีก

อัสนี-วสันต์ บันดาลใจ: พ่อผมชอบอัสนี-วสันต์ เสื้อยืดขาว กางเกงยีนส์ รองเท้าหุ้มข้อ นี่แหละคือความเท่ตั้งแต่รุ่นพ่อที่เรารับอิทธิพลมาเต็มๆ

หมวก Levi’s: ลีวายส์ป้ายส้ม ปี 70 สายหนัง หมุดทองเหลือง รุ่นพี่ที่ลพบุรีแบ่งมาให้

เสื้อยีนส์ตัวนอก: ได้มาจากญี่ปุ่นตอนไปทำงานกับลูกพี่ผม (ติ๋ม-พันธ์สิริ สิริเวชชะพันธ์) ใส่มาแปดปีแล้ว ใส่ได้บ่อยเพราะเป็นยีนส์นิ่ม ไม่ร้อน และสีมันเข้ากับกางเกงยีนส์สีอื่นง่าย

เสื้อยืด Hanes: จริงๆ คือเสื้อยืดที่ขายเป็นโหลๆ ของฝรั่ง ยิ่งใส่ ยิ่งสวย ยิ่งย้วย ยิ่งสบาย

กำไล Missile: เครื่องเงินกับยีนส์เป็นของคู่กัน ชิ้นนี้เป็นเงินแท้หนักแปดบาท และเป็นชิ้นเดียวกับที่ผมใส่ถ่ายแบบในคอลเล็กชั่นนี้ของมิสไซล์ ตอนแรกพี่ติ๋มจะให้ตังค์ แต่ผมขอเป็นชิ้นนี้แทน ผมชอบแนวคิดที่พี่ติ๋มไม่ได้มองว่ามันเป็นแค่ชิ้นงาน แต่มองว่าเป็นศิลปะ ไม่ต่างจากของวินเทจที่เราซื้อเรื่องราวมากกว่าชิ้นงาน

รอยสัก: ผมชอบหนังสือเรื่องมือปืน ตี๋ใหญ่ คนที่เป็นเสือจะมีกฎคือ รถ ผู้หญิง ปืน สามสิ่งนี้จะไม่ใช้ร่วมกับคนอื่นเด็ดขาด ต่อให้คุณเป็นเพื่อนรักผมก็ตาม ผมสักทั้งสามอย่างไว้ด้านซ้ายของร่างกายซึ่งเป็นด้านที่ไม่ถนัด เพราะผมเชื่อว่าคนเรามีสองด้าน ฝั่งที่ดีหรือฝั่งที่ถนัดคือด้านขวา ก็ปล่อยตัวเปลือยๆ ไว้ ทุกรูปมีความหมาย รูปผู้หญิง ผมสักไว้เป็นที่ระลึกถึงพี่สาวที่เสียไป รูปรถคือ Volkswagen Fastback เพราะผมชอบปอร์เช่มากแต่ก็รู้ว่ายังเกินตัวไปสำหรับผม ส่วนปืนคือความชอบสมัยวัยรุ่น บางอย่างเรามีไว้ในครอบครองไม่ได้ เลยสักไว้ดีกว่า

นาฬิกา Seiko: รุ่นมดดำ ผมว่าคนไทยเห็นภาพที่ในหลวงทรงสวมนาฬิกาไซโก้แล้วเป็นแรงบันดาลใจ 
เหมือนรองเท้า Onitsuka ที่ท่านทรงสวมกระโดดข้ามน้ำ คนก็ไปหามาใส่เพราะเชื่อว่าสิ่งที่ดีที่สุดต้องอยู่กับท่าน

กางเกงยีนส์ Lee: ตัวนี้รุ่นพี่ให้ ผมว่าเสน่ห์ของของวินเทจคือ มันให้กันด้วยความเสน่ห์หา บางอย่างซื้อมา ใส่ไม่ได้ แต่เรารู้ว่าเหมาะกับใครก็ส่งต่อให้เขาได้

รองเท้า Warrior: ใช้จริง ใส่ขี่มอเตอร์ไซค์ก็ต้องคู่นี้ เป็นรองเท้าผ้าใบหุ้มข้อจากจีนที่เอาไว้เตะตะกร้อ ราคาหลักร้อย ใส่นุ่มสบาย ไม่ต้องคิดมาก รองเท้าคือสิ่งที่ซื้อมาพร้อมพังครับ ไม่ว่าจะถูกหรือแพง ต้องใส่สบาย

กระเป๋า RRL: เป็นแคนวาส เพื่อนซื้อมาฝากจากเมืองนอก เห็นว่าเหมาะกับเรา เรื่องเงินค่อยว่ากัน (หัวเราะ) ผมว่ากระเป๋าเป็นสิ่งที่คนมองเห็นเป็น
อันดับแรกๆ มันสร้างความน่าเชื่อถือและสะกดลูกค้าเวลาไปทำงานได้เลย

เรื่อง : กรกฎ อุ่นพาณิชย์
ภาพ : อรรคพล คำภูแสน
http://www.ellementhailand.com/wp-content/uploads/2017/07/dsq-1024x1024.jpg